poniedziałek, 18 lipca 2016

Konkurs z "Jak powietrze"




Zapraszam na drugi konkurs, w którym do wygrania książka "Jak powietrze".



Zasady:
 
1. Dołącz do obserwatorów mojego bloga.
2. Polub mój fp Czytaninka (o ile jeszcze tego nie zrobiłaś/eś).
2. Udostępnij post z konkursem bądź umieść banner z konkursem na swoim blogu. .
3. Odpowiedz na zadanie konkursowe.

ZADANIE KONKURSOWE:


Ułóż wiersz,w którym myślą przewodnią będzie POWIETRZE.

Wzór zgłoszenia:

Obserwuję jako:
Lubię na fp jako:
Udostępniłam/em tutaj: (podaj link)
Odpowiedź na zadanie konkursowe:


Regulamin:

1.       Organizatorką konkursu jest właścicielka bloga: Czytaninka.
2.       Sponsorem nagrody jest Wydawnictwo OMGBooks.
3.       Konkurs trwa od 18.07 do 21.07 do godziny 23:59. Późniejsze zgłoszenia nie będą rozpatrywane.
4.       Ogłoszenie zwycięzcy nastąpi do 7 dni od zakończenia konkursu.
5.       Nagrodą w konkursie jest: egzemplarz książki „Jak powietrze”.
6.       Konkurs skierowany jest do osób posiadających adres zamieszkania w Polsce.
7.       Laureat nagrody ma obowiązek podesłać na email: czytaninka@onet.pl swój adres do trzech dni po wyłonieniu zwycięzcy, w celu wysłania nagrody. Jeśli do tej pory zwycięzca się nie zgłosi, wybiorę inną osobę.
8.       Każdy uczestnik konkursu winien jest zapoznać się z regulaminem oraz zasadami konkursu. Zgłoszenie się w konkursie wyraża jednocześnie akceptację każdego punktu.Każdy uczestnik konkursu winien jest zapoznać się z regulaminem oraz zasadami konkursu. Zgłoszenie się w konkursie wyraża jednocześnie akceptację każdego punktu.
9.       KoLpooshkkKonkurs nie podlega przepisom Ustawy z dnia 29 lipca 1992 roku o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 roku Nr 4, poz. 27 z późn. zm.).



11 komentarzy:

  1. Mieszanina gazów i aerozoli?
    Chyba coś więcej wedle mej woli
    Składnik ziemskiej atmosfery?
    Raczej część ludzkiej sfery
    Powietrze to miłość i spokój dla duszy
    Powietrza nie można ustrzelić z kuszy
    Czy powietrze łączy się z miłością?
    Czy powietrze może być największą radością?
    Owszem Kochana, jesteś nim Ty
    Być może niedługo ktoś powie, że MY
    Ty dla mnie słońcem, deszczem i wiatrem
    Powietrzem, radością, szczęściem, teatrem
    Więc tak Kochana, jesteś mym tlenem
    I nigdy nie staniesz się dla mnie arsenem

    Obserwuję bloga jako: Ania K
    Fp już wcześniej polubiłam.
    Baner umieszczony na pasku bocznym: czytanienaszymzyciem.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Obserwuję jako: Megami R.
    Lubię na fp jako: Magdalena Robert
    Udostępniłam tutaj: https://plus.google.com/117774752459485523095/posts/cmVKVn2Ezn3
    Odpowiedź na zadanie konkursowe:

    W powietrzu unosi się twój zapach
    subtelny, który wciąż nos nęci.
    Echo z uporem powtarza twe imię,
    powietrze do mych uszu je niesie.
    Przed oczami stoisz jak żyw,
    po chwili obraz w powietrzu zanika.
    Palcem wciąż wodzę w powietrzu
    za znajomym dotykiem.
    Nie trafiam jednak na twą dłoń,
    skórę muska tylko powietrze.
    Duszę się, choć wciąż oddycham -
    płucom odjąłeś tlen swym odejściem.
    Byłeś moim powietrzem...

    OdpowiedzUsuń
  3. Obserwuję jako: Grażyna Kowalik
    Fp wcześniej polubiłam
    Udostępniłam na osi czasu na fb
    A teraz to zadanie....
    "W każdym dukielskim wietrze-
    oprócz zapachu lata
    znajduje się powietrze
    z równin węgierskiego świata"

    OdpowiedzUsuń
  4. Obserwuje na fb jako Barbara Pawlik tutaj jako anonimowy bo nie moge sie inaczej zalogować Jak powietrze unoszą sie moje mysli w gore ku przestworzom , ku niebu , ku aniołem . Czy dasz mi Boże pocieszenie w tym wietrze przynies mi swe ukojenie . Daj odczuć łaski twoje z nieba daj prosze tego czego mi potrzeba . Powietrze dzis cieplutke zeslij podaj swą rękę kiedy ciezko bedzie

    OdpowiedzUsuń
  5. On stał jeszcze chwilę temu przede mną
    Czuję Go wciąż w powietrzu
    Biorę ostatni oddech
    Wyczuwam jego zapach
    Kolor oczu
    Delikatność skóry
    Barwę głosu
    Tak niewidzialna cząstka sprawia,
    Jakby on tu był
    Chcę to zatrzymać
    Wstrzymuję oddech
    Jeśli pozwolę mu się wydostać,
    To utracę wszystko, co ma znaczenie
    Lecz jednak zamykam oczy i wypuszczam powietrze
    Biorę kolejny dech, a po nim następny
    Razem przez moje płuca przebiegają jak w sztafecie
    Gram z nimi
    Pozwalam im na to
    Wiem, ze będę ich potrzebować,
    Aby Go gonić
    Zanim będzie juz za daleko.

    Obserwuję jako Karolina Klekowska
    Udostępniam na Fb
    Fp lubie jako Karolina Klekowska

    OdpowiedzUsuń
  6. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  7. Wiatr odnowy

    Co dzień zewsząd nas otacza,
    czasem tłamsi, wręcz osacza.
    Kiedy indziej zamyślone podąża tylko w tę stronę,
    gdzie nienawiść z głupotą ramionami się oplotą.
    Wówczas z nagła poruszone,
    W którąkolwiek spojrzysz stronę
    Czy z zachodu, czy z północy
    Lekką bryzą, z całej mocy
    szuka w każdej stronie świata
    tego, co znów ludzi zbrata.
    Zmieni myśl zgnuśniałej głowy
    I stanie się wiatrem odnowy.

    Obserwuje jako: Bartosz Lauks
    G+:https://plus.google.com/u/0/105228738783790909942/posts
    FB lubię jako: Bartosz Lauks

    OdpowiedzUsuń
  8. Jak powietrze


    Odcisnąłeś go w powietrzu
    Swój własny, niezaprzeczalnie krwawy…
    Wdowie serce po sobie zostawiając

    Był pewien chłopiec
    Zamknięty sercem i duszą
    O jednej tylko potrzebie:
    „Wolnym być pragnę
    Wzlecieć ponad duchy i cheruby
    Okowom i kajdanom uciec na zawsze
    Cierpieniom i niespełnieniu pozostając nieuchwytnym”

    Obudź się, mój miły
    Jesteś już tryskającym powietrzem
    Co tylko kwili wieczorami
    W niebie wypatrując obrazu

    Powietrze przesycone solą i wodą
    Źródłem nigdy nie gasnący
    Gorącym jak lawa co ujścia szuka
    Gorzkim jak rozczarowania nauczycielka

    Zgubiłeś klucz do szczęścia, kochany
    Drzwi uchylone witają zakradający się smutek
    A zerwana nić miłości gaśnie w mroku
    Gubiąc drogę powrotną

    O tak, miłości moja!
    Stałeś się jak ono
    Jak powietrze

    Niewidzialne
    Niedotykalne
    Niezywe
    Bolesne
    Niezbędne

    Bez ciebie żyć nie mogę
    Serce wygrywa żałobne pieśni
    Nie potrafi się ciebie pozbyć
    Katując, piętnując, niszcząc

    A jednak… przecież…
    Można żyć bez powietrza
    Więc i bez ciebie me życie popłynie
    Całując na pożegnanie

    Obserwuję jako: Hatoche M
    Lubię na fp jako: Aleksandra Ł
    Udostępniłam/em tutaj: Google +

    OdpowiedzUsuń
  9. Obserwuję jako Ewelina Jabłońska.
    Lubię fp jako Ewelina Jabłońska.
    Udostępniłam https://plus.google.com/110535465921960272096/posts/AL7dhkf1v4c


    Każdy go potrzebuje,
    Wielu nie szanuje.
    Każdy go poszukuje,
    Wielu nie admiruje.

    Bez niego nie ma człowieka,
    Bo życie z niego ucieka.
    Bez niego nie ma oddechu,
    Ani wdechu, ani wydechu.

    Choć go nie widać,
    To czuć na każdym kroku.
    Chociaż go nie słychać,
    To czujesz go przy boku.

    Bez kształtu, bez koloru, bez granic,
    Wielu ma je często za nic.
    Nie doceniają jego znaczenia.
    Chyba, że nagle go nie ma.

    Co robić, gdy nagle się kończy?
    Gdzie za nim wystawić list gończy?
    Gdzie znaleźć swe ukojenie?
    Czy będzie jeszcze możliwe płuc napełnienie?

    Zamknij oczy i przyjmij do siebie
    Tyle powietrza ile wejdzie w Ciebie.
    Oby nigdy nie zostawiło Ciebie w potrzebie,
    Jak najdłużej czuj się z nim jak w niebie.

    OdpowiedzUsuń
  10. Obserwuję jako Elżbieta Bieniek
    Lubię jako Elcia Bieniek
    Udostępniam https://web.facebook.com/elcia.bieniek?__nodl
    Gdy zamykam oczy ,
    Wiatr w mej głowie kroczy.
    Powietrze gra na skrzypcach
    - trawa, liście, gałązki, świst ,
    Słyszę każdy szelest
    To "Powietrze "
    - gra swój koncert, w którym
    Jestem jedynym słuchaczem .
    w

    OdpowiedzUsuń
  11. Obserwuję jako: Beata Kandzia
    Lubię na fp jako: Beata Kandzia
    Udostępniłam/em tutaj: (podaj link) https://www.facebook.com/beata.kandzia.52/posts/1819841974893890?pnref=story
    Odpowiedź na zadanie konkursowe:
    POWIETRZE

    Dzięki Tobie ja żyję
    i me serce wciąż bije,
    jesteś ze mną co chwilę
    i dlatego do życia mam siłę.

    Bez Ciebie życia by nie było
    i wszystko szybko by się skończyło,
    wszyscy byśmy się podusili
    i przyrody byśmy nie mieli.

    A Ty jesteś u mnie na wiosce,
    czyste, świeże, radosne,
    oddychać Tobą to przyjemność,
    zaczerpnąć Cię w płuca to codzienność.

    Dzięki Tobie można latać,
    a także chodzić i biegać,
    z Tobą życie piękne jest,
    dziękuję, że jesteś Kochane POWIETRZE me ;).

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za odwiedziny na moim blogu. Będzie mi miło, jeśli zostawisz po sobie jakiś ślad.